"Hiçbir şeye şaşırmadıklarını kanıtlamak isteyen soyluların ilk işleri, güzel bir yapıtta hemen bir kusur arayarak, hayranlık denen sıradan duygudan muaf kalmaya çalışmaktı."
Balzac, Tılsımlı Deri
Bugün de yapıtı anlamaya, çözümlemeye, tanımlamaya, yorumlamaya o kadar dalıyorlar ki, onu sevmek akıllarından bile geçmiyor. 'Fan'lıkla dalgasını geçen ("çok ergen!"), hiçbir şeyden etkilenmemeyi meziyet sayan bu duruşa çok şaşırıyorum. İçinde biraz da olsa alaycılık barındırmayan hiçbir 'iş' yeterince iyi değilmiş, samimiyet denilen şey eğitimli gözlere yutturulamayacak bir aldatmacaymış gibi... Severmiş gibi yaptıkları yapıtlar, sevmeyi kendilerine yakıştırdıkları yapıtlar aslında. Ne kadar yorucu!
0 yorum:
Yorum Gönder